Dag 48 donderdag 19 juni. Fiets naar Smeralda en tips

Hoewel we vroeg op waren, gingen we laat weg. De tent was erg nat en aangezien we die misschien pas over twee weken terugkrijgen moet die droog ingepakt worden. Ondertussen gezellig met onze Duitse buren gepraat, zij kwamen vanuit Innsbruck fietsen en natuurlijk afscheid genomen van Maureen en Gerrit.

Met volle bepakking gefietst naar Rome. Onderweg naar Rome reed Rolande voorop en kon nog maar net een overkronkelende slang ontwijken van zeker 1,5 meter lang, waarschijnlijk langer, we konden geen foto maken, maar zag er net zo uit als die van dag 44.

fietsreisrome 910

Op het St. Pietersplein een foto met bagage gemaakt en naar SanPietro treinstation gefietst. De fiets moet je een trap af en op slepen om op perron 3 te komen. Vervolgens stapten wij met moeite in de trein, zetten samen de fietsen op een tussenbalcon en blokkeerden zo boel en toen bleek dat de deur aan de andere kant kapot was. Al snel bleek dat bij alle volgende haltes je aan die kant uit moest stappen, we zaten dus klem. Er kwam geen enkele halte waar wij er even uit konden gaan om naar een ander balkon over te stappen. We hadden al gecheckt van binnenuit dat het balcon rechts juist aan de andere kant kapotte deuren had, we moesten dus op het balcon links zien te komen. Uiteindelijk zijn we door de trein heen naar het linkerbalcon gelopen. Hiervoor moesten de achterassen eraf en bij elke bank moest de voorkant van de fiets even 20 centimeter opgetild worden, een heel karwei, maar het is gelukt en we voelden ons opgelucht. De Italianen in de trein werden door ons lastig gevallen, maar zij lieten dat of gelaten of geïnteresseerd toekijkend toe. Bij de halte in Anguillara bleek dat alle moeite voor niets was, dat was de eerste halte waar je aan de kant uit moest stappen aan welke wij ook ingestapt waren, That is ook life.

De trein gaat naar Anguillara. Vandaar is het circa 10 km fietsen, voor een groot deel langs een meer naar camping Smeralda.
Van hieruit haalt Soetens de fietsen op.
We moesten cash € 320 betalen voor Soetens, maar die hadden we niet bij ons (vergeten te bancomatten, want we hadden dat wel gelezen op de site van Soetens). De campingbaas legde uit waar de dichtstbijzijnde Bancomatten was, 6 kilometer terug. Sjouke heeft dit zonder bagage gefietst, de Bancomatten die de campingbaas had uitgeduid bestond al jaren niet meer. Gelukkig kon Sjouke communiceren met de plaatselijke bevolking die hem goed duidelijk konden maken waar wel een Bancomatten was.

We hebben nog een duik in het meertje genomen en een hop gezien. Hop is een vogel die een kuif kan opzetten en het is een beetje onze vakantievogel, we zijn gek op het beestje, zelfs in China hebben we een Hop gezien. Het was daarom een mooie afsluiting van onze reis.

TIP
Wees vroeg bij deze camping en maak vervolgens dat je wegkomt. Wij hebben dat niet gedaan, omdat we vrij laat aankwamen. We namen een bungalow voor €50, volgens ons een oude vieze schuur met bedden die niet om in te liggen waren. Douches op terrein, wij zouden dat bouwvallen noemen. Jammer dat er absoluut geen aandacht en liefde aan deze plek wordt gegeven.

Omdat ons vliegtuig vroeg vertrok ook maar shuttle, waar we met 6 mensen inzaten en ieder stel € 50, moest betalen. ‘ s Morgens konden we nog maar net een kopje koffie kopen op de camping. Dat ging niet van harte.

Mensen lever je fiets en bagage in, neem de bus van €1, dan de trein van€2,10 naar Rome, neem bij Termini een hotel of B&B voor nog geen €50 per nacht en een reguliere bus naar vliegveld. Scheelt een hoop geld en een frustratie. Want het is niet leuk om zo’n teloorgang van camping en mentaliteit van mensen mee te maken.

Het positieve is dat ze zorgvuldig omgaan met je fiets en bagage.

We komen in Nederland nog terug met foto’s van de laatste dagen, althans dat hopen we en met tips over bagage en andere wetenswaardigheden voor mensen die de reis aan het voorbereiden zijn.

Leuk dat jullie ons gevolgd hebben. Wij vonden het erg leuk om een blog bij te houden en ook te merken dat deze werd gelezen. Dank voor jullie aandacht en medeleven.

Liefs Sjouke en Rolande

Dag 47 woensdag 18 juni campingdag

Lummeldag,. En eindelijk de terugreis definitief kunnen maken. Boardingcards geprint.
Ook vandaag weer veel regen en tussen de buien door zwemmen. En ideeën en ervaringen met onze Duitse fietsende buren die ook een deel Hans Reitsma route hebben gevolgd.

Plots stonden Maureen en Gerrit voor onze neus. Een hartelijk weerzien met de mensen die we in Verona ontmoet hadden. Samen proberen te kijken hoe Nederland won van Australië. Hoewel kijken, we deelden veel meer over onze pelgrimageverhalen. Ook samen gegeten, wijn drinken en al snel was het erg laat.

45 maandag 16 juni 2014 help hoe komen we thuis

fietsreisrome 824

Nog steeds koel en bewolkt in Rome.
We gaan op weg naar ons eindpunt van deze reis. De Qua Vadis kapel aan de Via Appia Antica.

Weer langs de Tiber over het dichtbegroeide fietspad. Het riet woekert hier. Nog een paar maand en er is geen fietspad meer, tenzij ze het gaan onderhouden. Onderweg een schaapskudde met een herder met twee honden. De man bedankt ons uitbundig omdat we stoppen. Wat zegt dit? Is deze man altijd zo of zijn er fietsers die dwars door zijn kudde heengaan en zijn schapen angst aanjagen?

fietsreisrome 819

Langzaam aan zien we meer mensen en ook zien we bruggen. We naderen. de stad Rome. We raken door het fietspad even het spoor bijster en volgen daardoor niet meer de Tiber, maar gaan richting het Vaticaan. We vinden dit een grappig toeval en besluiten dan maar naar het Vaticaan te gaan.
Hoe dichter we bij komen, hoe drukker het wordt. Het fiets zo makkelijk zonder bagage. En bij Rolande speelt de emotie op als we de Sint Pieter naderen, we hebben Rome gehaald. Wat knap, wat een inspanning en wat geweldig dat we het gehaald hebben. Ik ben zo trots op ons op mezelf. Het is geweldig.
We staan samen op het Sint Pietersplein en laten ons fotograferen door een Aziatische voorbijganger en genieten van het moment, zonder ons stuurtasje uit het oog te verliezen.

We gaan eerst naar het Opera Pellegrino om ons testimonium op te halen. We krijgen een stempel en een testimonium. Ik vraag naar een stempel van het Vaticaan. We worden door verwezen. Achter het Vaticaan moeten we zijn.

Wij mogen daar de fiets niet parkeren, maar wel iets verder. Hier zijn nog wel wat toeristen, maar voornamelijk politie en de Zwitserse Garde, we worden gecontroleerd door de politie, gaan door een poortje, Sjouke herinnert zich dat hij een zakmes bij zich heeft en geeft deze spontaan af, lopen langs de Zwitserse Garde, diverse politieposten om een geel briefje te halen, nog weer verder lopen en wij zijn in de achterste vertrekken, waar we worden opgewacht en wederom een Testimonium krijgen. Er mag geen foto van gemaakt worden. Jammer

We lopen een stuk terug en mogen via de achteringang het Vaticaan in, geen urenlange rij om in te staan. Het is toch wel heel bijzonder om dit mee te maken. We hebben wel heel veel politie te woord gestaan met ons gele briefje om hier te komen.

Als we later teruglopen worden we door velen herkend en krijgen zonder te hoeven vragen ons mes terug. Wat een bijzondere beleving zo. We lopen naar de Friezenkerk, maar die is dicht. Het wordt zwart aan de lucht, het begint hard te waaien, donkere wolken pakken zich samen boven het Vaticaan en plots schuilen we onder de zuilen rondom het St. Pietersplein. Het hele plein is in een mum van tijd leeg.

fietsreisrome 828

Na een behoorlijke tijd geschuild te hebben en wat mensen ontmoet te hebben fietsen we door Rome en bekijken de bezienswaardigheden. We proberen enigszins richting te bepalen, maar doen dat meer door een prettige fietsweer te kiezen dan door te kiezen voor de bezienswaardigheid, hoewel…. Bij het kapitool slepen we onze fiets de trap op. We zien, het Kapitool, het forum Romanum, het beeld van Romelus en Remus met de wolf, het Piazza Venezia, het Victor Emannuel monument, het Coloseum in de steigers, het Piazza Navona met zijn schitterende fonteinen, en natuurlijk het Pantheon.

Sjouke vraagt bij een kiosk naar de comic van Ric Roland, van de Gazetta della Sport. Ze begrijpen hem niet. In de Gazetta della Sport staat alleen maar sport, geen comic. Hij laat de foto zien en dan valt er bij een van de medewerkers een kwartje: bovenin onder een stapel heeft ze zoiets gezien. Sjouke heeft zijn Italiaanse comic, voor slechts € 1. Nu kan hij Italiaans oefenen. Strips zijn duidelijk niet meer populair.

fietsreisrome 835

Bij het Pantheon doen we wat we ons voorgenomen hebben. We gaan zitten op een terrasje, drinken een veel te dure cappuccino die ook nog de slechtste is van deze hele reis, maar dat wisten we nog van een vorig bezoek…………. Maar wij zaten in de zon het prachtige gebouw te bekijken en bewonderen. Wat een energie straalt het uit.

fietsreisrome 839

Binnen was het nu niet meer leeg met een marmer bankje her en der. Nu waren er toeristische zaken in gebracht en ook meer als kerk ingericht. Jammer deze afleiding. Midden in mochten we niet staan, hier lag een plas water door de eerdere regenbui. Het zonlicht scheen nu fantastisch door de koepel. Ondanks alle onrust die men hier nu heeft aangebracht blijft het een mooi energetisch gebouw.

fietsreisrome 844fietsreisrome 845

fietsreisrome 848fietsreisrome 854

Het grote open gat bovenin het Pantheon verlicht gedeelten van het Pantheon.

fietsreisrome 858

Rolande bij een van de imposante pilaren van het Pantheon.

fietsreisrome 869

De oude stenen van het Forum Romanum.

Nu een ticket voor de trein boeken, we gaan naar huis. Geen treinticket te krijgen, en al zeker niet voor de fietsen. We hebben op twee plekken minimaal een uur staan wachten alvorens we aan de beurt waren. De twee plekken een paar kilometer uit elkaar. Maar niets te boeken, we werden goed geholpen, maar het lukte niet. We werden moedeloos, wat nu, hoe komen we thuis, terugfietsen is geen optie. Ontdaan terug naar de camping via het park villa Borghese, maar daar hadden we geen oog voor.

fietsreisrome 870

Op de camping gegeten, Peter, uit Ferrara was er nog en samen gekletst.

Morgen kijken we of we nog wat met de treinreiswinkel kunnen regelen. Anders maar vliegen en vragen of de fiets met Soentens mee terug kan.

Iemand in Nederland nu een goed idee??????????
Laat het ons weten! Alvast bedankt.

Dag 46 dinsdag 17 juni

Er gaat wat mis.

Gisteren konden we geen treinkaartje naar huis vinden. Uren in de rij gestaan, vervolgens uren geholpen.

En van gisteren kunnen we de tekst niet publiceren, die houden jullie tegoed.

Vandaag met moeite een vliegticket geboekt. De fietsen naar huis krijgen zijn we ook aan het regelen. Wat ik erg vind is dat we de fietsen en de bagage misschien pas over twee weken thuis krijgen. Het zij zo.

Vandaag ook weer regen, net als de afgelopen dagen, maar gelukkig niet meer zoals zondag.Vandaag twee keer een uurtje harde regen.
We hebben de tent weer opgezet en slapen weer in het tentje.

Vandaag wederom ons fietsend door Rome bewogen. We wilden per fiets naar de kapel Qua Vadis en San Sebastiaan catacomben. Maar het verkeer die kant op is gekkenwerk, na een paar onvruchtbare pogingen gaven we het op. We zijn toen maar weer lekker toeristje gaan spelen. De Spaanse trappen, waar de fontein en de kerk in de steigers staan, net als de Trevifontein en het Colloseum. Piazza de Poppolo, Trevifontein, Via Condotti, Tibereiland, Via del Corso en tot slot de Friezenkerk. In osteria en barretje geschuild, gegeten en gedronken.

fietsreisrome 877

Geschuild in retstaurant Ostello Brunetti, gegeten totdat de regen ophield.

Gegeten in Ostello Brunetti vlakbij Piazza Popolo.GA DAAR NIET HEEN!!! Sommige mensen, een Belgisch stel, werd €20 afgezet. Wijn is te duur, verse producten zeggen zij, wij noemen het over datum. Eten is te duur.

fietsreisrome 880

fietsreisrome 885

Rolande als Mona Lisa in een restaurant op Tibereiland.

In de Friezenkerk hebben we ons testimonium gekregen, oftewel een oorkonde. Leuk he. Als je daar op zondag komt wordt die tijdens de dienst uitgereikt, dat was nu niet het geval. Het is wel jammer dat wij niet op tijd daarvoor in Rome waren en te snel Rome weer verlaten.

fietsreisrome 899

fietsreisrome 900
De Friezenkerk is een Nederlandse kerk, er hangt een Nederlandse en Friese vlag. Vroeger werden de Noorderlingen Friezen genoemd, vandaar dat deze naam is ontstaan. Er hangt in deze kerk een portret van Bonifatius, maar die hebben de Friezen in 754 na Christus bij Dockum vermoord omdat hij hun gewoonten niet respecteerde.

fietsreisrome 891

Geen foto’s deze keer, die doen we apart in de hoop dat we dit kunnen publiceren en de foto’s apart.

Dag 44 Fiano Romana- Rome zondag 15 juni

20140615-155024.jpg

45 kilometer.
Vannacht slechts een keer wakker geworden van een doelpunt. We waren dan ook zeer verbaasd dat Italie met 2-1 van Engeland gewonnen had. Van Italianen zeggen ze toch dat die luidruchtiger zijn dan Nederlanders?

Onze een na laatste etappe.
Vanmorgen om 6 uur op. Het was koel en heel erg bewolkt, dreigend. Je zag de regen komen. Desalniettemin vertrokken wij met plezier. Rome gaan we halen, het gaat lukken!

Het begint met een afdaling en daarna fikse klimmen. We fietsen rustig. Als een mantra gaat het in mijn hoofd:” kan ik dit tempo de hele dag volhouden?” En zo fluctueert het tempo met het percentage stijgen mee.
Mijn probleem is dat als iets moeilijk of niet leuk is ga ik snel te werk zodat het snel voorbij is, maar dan kom je jezelf goed tegen en dat merk je in de bergen direct.

Na ongeveer 10 km, meer dan een uur later begon het te regenen, zo hard dat we schuilden. Toen het even minder werd fietsten we verder en zo kwamen we in een klein barretje, in Morlupo, aan, waar we verder schuilden voor de bui. Sinds Merano ( dag 24 en 25) hadden we de regenjassen niet meer nodig gehad. Het was nb 19/21 graden en we hadden het koud.

We vertrokken toen het nog wat druppelde. De bergen om ons heen bleven gehuld in de wolken. Dat is zo’n prachtig gezicht, dat verveeld nooit. We hebben het nu een paar keer gezien de afgelopen weken.

De weg was landelijk, prachtig. Zo af en toe een villa en zo af en toe een vervallen huis. Een enkele maal stapten we van de fiets om te genieten van het uitzicht en om een foto te nemen.
Rolande struint de berm in maakt de foto’s en dan pas ziet ze de slang waar ze bijna op stapt. Dit arme beest had het te koud om al te kunnen bewegen. Maar ik schrok me wild, maakte me uit de benen en stond daarna stokstijf stil, maar van binnen trilden alle spieren in mijn benen van schrik. Vervolgens overwin ik mijn angst en maak foto’s van het mooie beest.

De route blijft op en neer gaan, het gaat ons goed af.
Plotseling is het onderweg hartstikke druk, ballonnen in de lucht, wij stoppen om te kijken het is iets met paarden, zowel rijden als mennen. We zijn te laat, het is 12.00 uur, dus wat er gaande was is inmiddels afgelopen. We komen daar nog twee Romegangers tegen. Zij waren gister aangekomen in Rome en brengen nu de fiets weg naar het fietsophaalpunt van Soentken. Ook zij waren nieuwsgierig.

In Prima Porta zien we een restaurantje, even eten voor we zo op de camping aankomen en de tent op zetten. Het was lekker, maar naar later bleek niet handig, want toen we op de camping aankwamen brak het onweer goed los.
Het was na het eten heel dreigend. Prachtige zwarte luchten met zo af en toe een lichtflits. Dat laatste was wat eng. Wij fietsten langs de Tiber op een fietspad die helemaal omhuld is door riet. Vanwege de dreiging fietsten we hard en maakten geen foto. Ik hoop dat ik die mooie beelden vast kan houden in mijn hoofd.

Ook nu weer schuilen op de toiletten. We kunnen met deze windvlagen en regen geen tent opzetten. En ook nu niet zwemmen.

Na drie uur schuilen besluiten we een kamer te nemen op de camping. Een soort stacaravan met eigen douche, wc en balkon. Voor de laatste keer deze reis wassen we onze fietskleding op de kamer.

Op de camping is het een leuke reünie, de twee mannen uit Maassluis en Borculo die we in Assisi hebben ontmoet zien we weer. Een allerhartelijkste begroeting. Vervolgens zien we ook de man die we en in Verona en Ferrara zagen weer. We eten samen met ons 5en en het wordt een gezellige en open avond. Het thema is relaties. Boeiend en open wordt hier over met elkaar gesproken.
Jammer dat je dan weer afscheid van elkaar neemt. Maar zo is het leven en deze reis niet minder.

20140615-154802.jpg

20140615-154815.jpg

20140615-154854.jpg

20140615-154906.jpg

20140615-154915.jpg

20140615-155039.jpg

20140615-155140.jpg

Dag 43 Narni-Fiano Romana zaterdag 14 juni 2014

20140614-150104.jpg

63 km

Gisteravond gingen wij toen het 1-1 was naar bed. Rolande heeft vervolgens de volgende vier doelpunten gehoord. Vlakbij onze tent zat een groep Nederlanders tv te kijken, hierdoor werden we vier keer gewekt. We begrepen dat het 5-1 was geworden.

Het is trouwens frappant hoeveel Nederlanders we op alle campings tegenkomen. Soms is wel meer dan 75 % Nederlander. Er zijn toch maar 16 miljoen Nederlanders ? Wel verlagen wij met onze aanwezigheid altijd behoorlijk de gemiddelde leeftijd.

Toen wij om 6 uur vanochtend opstonden was er geen mens te bekennen. Om 7 uur was er minimaal geloop, normaal is er wel geloop om 7 uur op een camping.
We zaten heerlijk vroeg op het fietsje, aangezien de camping hoog gelegen is aan een grind weggetje, begonnen we met een heftige afdaling, Rolande kon nog net het evenwicht bewaren. Bij grind en leem en volle bepakking heb je veel minder grip op je fiets.

Het was heerlijk koel en direct na de afdaling begon een klim, afdaling, klim of te wel op en neer. Na 6,5 km een serieuze klim van 5 tot 8 %. We waren zo blij dat we zo vroeg waren, het was zo lekker koel dat klimmen niet zwaar is. Maar als je je realiseert dat het 8 uur is dan hebben wij toch een mooie ochtendgymnastiek. Dat doen we thuis toch echt te weinig. Als het zo goed gaat wordt je helemaal vrolijk.

De route is mooi, links en rechts zien we bergen, zelfs een oude vulkaan. Omdat we vaker vulkanen gezien hebben, herkennen we ze ook zelf aan de vorm.

Rolande krijgt voor het eerst een hongerklop. Je hoort er weleens over, maar je hebt geen idee wat het is tot je het ervaart. Een stuk oud en droog brood met pindakaas smaakt dan heerlijk. Voor het eerst zijn wij in een situatie van geen geld, geen fruit, geen kaas. We kwamen gisteren en vanochtend niet door dorpjes die ons daarin konden voorzien.
Behalve hongerklop weet Rolande nu ook wat papbenen zijn, maar dat weet ze al een tijdje.

Montbuono, een dorpje zoals het in je verbeelding hoort. Leuk pleintje met fonteintje, bomen, mensen van allerlei leeftijden, kinderen die leren lopen en oudjes die zorgen dat ze het niet verleren. Klein barretje waar men samenkomt voor een praatje en een koffie. Wij dus ook. Men weet hier dat je Nederlander bent. Ze zien een vol bepakte fiets en dat kan alleen zo’n gekke Nederlander zijn. Mensen beginnen allemaal over de wedstrijd van gisteren en zo leren we dat Robben 2 x, van Persie 2x en de Vrij 1 x gescoord hebben. Ze feliciteren ons met de overwinning. Vervolgens wordt er driftig over vanavond gesproken, Italië tegen Engeland. Deze mensen zijn zo gezellig dat ik hoop dat Italië wint, zij blij.

We hebben weer geld en kaas, nog geen fruit of groente. Wel een heerlijke cappuccino gehad voor €1,

We gaan weer van hoog naar laag en weer omhoog enzovoort. Het blijft goed gaan. We boffen met het weer het is bewolkt en daardoor niet zo heet.

Na 15 km nemen we weer een pauze en eten wat, dat is na 1 uur fietsen. We willen goed voor onszelf zorgen. De etappe is slechts 60 km maar gaat flink op en neer en zo stuk gaan als gister wil Rolande niet.
Wederom een fantastische cappuccino nu voor 90 cent. We mogen onze eigen kaas en brood nuttigen, aardig hè?

Dan komt de klim der klimmen. 12% 2 km lang. Het water stroomt uit alle poriën, het is zwaar, heel zwaar. Sjouke redt het, hij fiets naar boven. Ik moet stoppen, ik neem een slok water en de dubbele hoeveelheid stroomt uit alle poriën. Ik kan niets meer zien, veel zout komt in mijn ogen. Ik besluit verder te lopen en trots kijk ik naar mijn man, hij gaat langzaam maar gestaag omhoog. Prachtig om te zien!

Sjouke: Deze klim is de zwaarste tot nu toe, hij is zwaarder dan de Rechsenpas. Zo nu en dan voel ik echt mijn spieren behoorlijk aanspannen en kan ik niet met souplesse naar boven, er is kracht nodig.
Ik ga zo langzaam omhoog dat ik het idee heb dat Rolande me elk moment lopend voorbij gaat. Ik passeer een grote hagedis, ik ga zo langzaam dat het beest mij niet eens bemerkt en stil op de weg blijft zitten, mijn wiel gaat er op minder dan 10 centimeter langs.

Na deze klim zijn we beiden drijfnat, het is nog steeds bewolkt. Als de zon even door de wolken komt is het moordend heet, maar de zon verstopt zich, we zijn hem dankbaar.
We gaan weer wat drinken en worden weer gefeliciteerd met onze overwinning. Ja wij zijn goede voetballers. We worden hier van twee kanten bewonderd, om onze fietstocht en om het Nederlandse elftal.
We zijn blij dat we nog maar 1 etappe hoeven, want de volgende voetbalwedstrijd willen we toch wel samen met de Italianen in een plaatselijk bar bekijken.

We stappen op de pedalen en gaan gedurende 5 km keihard omlaag. De weg is zo slecht en er zijn zoveel bochten dat we veel moeten remmen. Maar van nog geen 5 km per uur naar 40 km per uur is een behoorlijke
overgang. Maar we weten dat we zo weer op en neer gaan.

Bij de laatste klim maak ik tijdens het fietsen enkele actiefoto’s van Rolande. Dit is het uitzicht dat ik het grootste gedeelte van de dag gehad heb, het bevalt me uitstekend, best wel opwindend.

Voor tweeën zijn we op de camping. Het rommelt en om drie uur barst het onweer los. Wij schuilen in toiletgebouwen omdat we onder bomen staan met onze tent. We hadden gehoopt even te zwemmen, deze camping heeft nl een zwembad.

20140614-150015.jpg

20140614-150024.jpg

20140614-150034.jpg

20140614-150045.jpg

20140614-150115.jpg

20140614-150530.jpg

20140614-150542.jpg

20140614-150600.jpg

Dag 42 Massa Martana- San Gemini- Narnia Vrijdag 13 juni 2014

20140613-182213.jpg

20140613-182259.jpg

20140613-182311.jpg

45 km.
Vanmorgen zaten we voor acht uur op de fiets. We begonnen met wat afdalen. Daar zagen we een leuk oud Romeins kerkje aan de straat, zag er leuk uit, de gevel leek om te vallen. Het staat op de plek van de via Flaminia. Vervolgens kregen we een recht stuk en nog voor 8 uur begonnen we met een 11 km lange klim, de klim was weliswaar vals plat, maar we stegen behoorlijk. Het was nog niet heet, het ging goed.
Daarom lieten we ons verleiden om te stoppen in het stadje San Gemini. Een fikse klim om in het stadje te komen. Een heel oud stadje waar we via de poort binnen fietsten. Het zag er leuk uit. Een wat oudere man bekommerde zich om ons en gaf ons een toer door het stadje. De kerken zitten op slot, want er wordt veel gestolen.
Op het pleintje dronken we koffie en was er WIFI. We konden dus de weblogs van de afgelopen twee dagen posten. In dit stadje dat hoog als een nest tegen en op de berg ligt wemelt het van de gierzwaluwen, met hen mooie snerpende geluid. Ze scheerden in honderdtallen over onze hoofden. Ik probeerde ze te fotograferen maar ze waren te snel. In Assisi hadden we ook al zoveel gierzwaluwen gezien.
Even buiten de muur lag de San Nicola kerk. Een heel eenvoudig Romaans kerkje met Korinthische zuilen. Speciaal voor ons deed de mevrouw de deur open zodat we konden kijken.

We gingen verder en het werd weer flink heet en we gingen heel hard naar beneden, maar door het slechte wegdek moesten we vaak flink in de remmen knijpen. Het was echter heerlijk om af te dalen.
…..maar jullie raden het al daar kwam de klim, je wat was die steil en
lang. Toen we de eerste heftige klim gehad hadden hoopten we op een onderbreking, maar nee hoor er kwam een nog steilere klim achteraan. Langs het stadje Narni. Wat het nog erger maakte was dat het ook erg druk met auto’s en vrachtverkeer was. Gelukkig zagen we af en toe een wielrenner met zijn aanmoediging.
Desalniettemin vond ik het soms te zwaar en stopte vaak om weer op adem te komen. Vandaag ervoer ik als de zwaarste dag. We hoeven tot Rome nog twee etappes, ik wil het toch wel graag halen. Maar liever niet meer zo afzien.

Omdat we een vroege start hadden en niet veel kilometers maakten waren we om een uur op de camping. Sjouke had moeite om de haringen in de grond te krijgen, er ligt een enorme rotslaag op het terrein.

Lekker even zwemmen, maar toen begon het te rommelen en even later werd het onrustiger en sloot de campingeigenaar het zwembad.
Wij kregen van buren boeken over Rome en we hebben lekker gelezen.
Hier op de camping is het goed georganiseerd. Om 7 uur worden we opgehaald door een restaurant eigenaar waar we dan eten, hij brengt ons ook weer terug. Wat een luxe hè?

20140613-182224.jpg

20140613-182250.jpg

20140613-182205.jpg

20140613-182140.jpg

20140613-182239.jpg

20140613-182154.jpg